Ahırlı'da plan yapmak diye bir şey yok aslında; gün kendi kendine akıyor, sen sadece izliyorsun. Toros eteklerinin dibinde, sabah sisin kalkmasını beklemek başlı başına bir program burada. Telefonun çekmediği yerde insan ister istemez susuyor, etrafa bakıyor, çayını yudumluyor. Aceleyle gelenler "burada ne yapılır" diye sorar, kalanlar hiçbir şey yapmamanın da bir hüner olduğunu öğrenir. Kararsızsan boşver, zarı at, vadi seni nereye sürüklerse oraya.