Bir uçtan bir uca yürürken kasaba seni tanıyor, sen daha kimseyi tanımadan. Hafta içi öğleden sonrası, sıcak çökmüş; meydanda zaman geçmiyor, demleniyor sanki. Ayçiçeği tarlaları ufka kadar gidiyor, sen de gözünle onları takip ediyorsun çünkü yapacak üçüncü bir şey aramak boşuna. Buralarda program kurmak değil, akışa bırakmak işe yarar. Çayını söyle, sandalyeni çevir, zarı at; Yunak gerisini kendi temposuyla halleder.